انسان جرى و جسور را دلالت مىنمايد به كارهايى كه او را به خدا نزديك نمايد و توفيق به اعمالى عطا مىكند كه او را در نزد او وجيه و آبرومند سازد تا حدى كه اگر همين بندهء گستاخ دعا كند و بخواند او را ، به او پاسخ مىدهد و اگر از او سؤال و درخواست بنمايد به او عطا مىفرمايد و خدايى كه به همه ، حق نعمت دارد و همه بر سر خوان نعمتهاى غيرقابل احصاى او نشسته‌اند . و به اطاعت هيچيك از بندگانش نياز ندارد او كمال مطلق و بىنياز مطلق است اطاعت بندگان از او كه به هدايت و توفيق اوست وسيله كمال آنها و تشبّه به اخلاق كاملهء خداوند متعال است . مع ذلك از اطاعت بندگان شكر مىنمايد و چون بندگان شكر او را بجا آورند نعمت را بر آنها زياد مىگرداند . همه اينها براى اين است كه نعمتها را بر بندگان زياد گرداند و احسان و انعام خود را بر بنده اتمام فرمايد و هم عجز و ناتوانى بشر را در درگاه كبريايى جلت الائه و عظمت نعمائه كه اسماء و نامهايش مقدس و نعمتهايش عظيم است بيان مىفرمايد كه كدام از نعمتهاى او را مىتوان از لحاظ عدد شماره و احصا كرد و به شكر كداميك از انواع عطاهاى او مىتواند قيام و اقدام نمايد . و حال آنكه اين نعمتها و عطاها بيشتر از آن است كه شماره‌كنندگان و حسابداران بتوانند احصا كنند يا اينكه علم حفظ كنندگان بتواند آنها را حفظ نمايد و بر آنها محيط گردد . علاوه بر